كلبه ي عشق

براي تو....

سميرا — Wed, 14 Dec 2011 19:14:00 GMT

خوب است که خدا تو را آفريده...

خوب است که خدا تو را ،مهربان و عزيز آفريده...

و بهتر آن که خداوند تو را براي من آفريده و بس...

پس در انتظارت مي مانم

"مي نويسم از تو، از تو اي پاک ترين ، تازه ترين نغمه ي عشق

تو که سر سبز ترين منظره اي ، تو که سرشار ترين عاطفه را ،

نزد تو پيدا کردم وتو که سنگ صبورم هستي ؛ در تمام لحظاتي

که خدا شاهد اندوهم هست به تو مي انديشم و به تو مي بالم

و از تو مي گيرم ، هر چه انگيزه درونم دارم روزها مي گذرد ،

عشق ما رو به خدايي شدن است رو به برتر شدن از هر حسي ،

که در اين عالم خاکي پيداستدوستت مي دارم از همين نقطه ي

خاکي تا عرش

چشم به راه

سميرا — Sat, 08 Oct 2011 18:12:00 GMT

در روزهاي تنهايي تنها نام تو ارام بخش خاطرم بود

من به ياد تو هر شب برايت چراغي روشن مي گذارم

تا در شب هاي برفي راه خانه ام را گم نکني و براي

پذيرايي از تو سبد سبد خاطره و محبت برايت روي ميز

ميگذارم و سيب هاي سبز و سرخ کال و رسيده را از

تک درخت عشقم برايت مي چينم تا بفهي تمامي

وجودم از ان توست و حاضر هستم برايت تمامي جاده هاي

انتظار را با عشق بپيما يم اکنون که ورق هاي زندگي

تلخ و شيرين خوب وبد با هم ميگذرد چاره اي ندارم جز

انکه باز هم به انتظارت در شبهاي برفي بنشينم...

سرنوشت

سميرا — Wed, 14 Sep 2011 20:01:00 GMT

اين سوي زندگي من و تو هستيم و آن سوي ديگر سر نوشت !

اين سو دستها در دست هم است و آن سو عاقبت اين عشق !

به راستي آخر اين داستان چگونه است ؟ تلخ يا شيرين ؟

سهم من و تو جدايي است يا برابر است با تولد زندگي مان ؟

چه زيباست لحظه اي که من به

سهم خويش رسيده باشم و تو نيز به ارزوي خود !

چه زيباست لحظه اي که سر نوشت

با دسته گلي سرخ به استقبال ما خواهد آمد!

چه تلخ است لحظه جدايي ما و چه غم انگيز است لحظه خداحافظي ما !

اين سوي زندگي ما در تب و تاب يک ديدار مي باشيم ....

و آن سوي زندگي يک علامت سوال در آخر قصه من و تو ديده مي شود !

آيا ما به هم ميرسيم يا نميرسيم ؟

سرانجام اين داستان به کجا ختم خواهد شد ؟

احساس عشق

سميرا — Mon, 05 Sep 2011 20:30:00 GMT

برايت از احساسم مينويسم، بخوان
برايت از عشق ميگويم ،هميشه با من بمان
من که برايت مانده ام ، تو نيز هميشه برايم بمان
من که خيلي بي وفايي ديده ام ، تو ديگر بي وفا نباش
حس کن مرا ، ببين که چه احساس عاشقانه اي به تو دارم
من که جز تو کسي را ندارم ، من که جز تو کسي را دوست ندارم
تو را از جنس خودم ميدانم ، بدان که هميشه با تو وفادار ميمانم
ارزش تو را بالاتر از عشق ميدانم ، من که هميشه از دلتنگي تو گريانم
برايت از احساسم مينويسم ، با احساستر از هميشه بخوان
برايت از عشق سخن ميگويم ، عاشقانه تر از گذشته گوش کن
ببين حال مرا ، اين قلب مجنون مرا ، ببين که من در روزهاي تنهايي اينگونه نبودم ،
آنگاه که تو را ديدم بيمار شدم ، از درد عشق شکسته شدم
حالا دواي اين دردهايم تويي ، همدم و همزبان دل تنهايم تويي
بگو از عشق برايم ، ميخواهم بشنوم صداي مهربانت را ،
بگو از عشق برايم ، ميخواهم آرام کني دل پر از گناهم را
اين همان نواست ، اين همان صداي آشناست
همان صدايي که با آن به اوج عشق ميرسم.

ما هميشه با هميم

سميرا — Mon, 22 Aug 2011 18:45:00 GMT

کاش ميشد زندگي هميشه با هم بودن بود
در کنار هم ، با هم ، ميساختيم روياي شيريني که هميشه در سر داشتيم
تو ميگفتي از آرزوهايت ، من مينشستم به پاي حرفهايت
حس هميشگي من ، همان احساس قلبي تو است
لحظه هاي ناب من در اعماق قلب مهربان تو است
ساده تر مينويسم ، ساده تر حرف دلم را به تو ميگويم تا لحظه هايمان نيز صاف و ساده بگذرد
بيش از هر چيز بودنت مرا آرام ميکند، وقتي نگاهم ميکني چشمهايت مرا خوشحال ميکند
کاش ميشد زندگي هميشه اينگونه بود، نه درد دوري ، نه بي قراري و انتظار
هر زمان نيستي در کنارم، به شنيدن صدايت نيز قانعم، اگر روزي نشنوم صداي گرمت را،احساس بودنت در قلبم هميشه مي تابد
مي تابد و لحظه هايم را گرم ميکند، گاهي دستانم هوس موهاي نرمت را ميکند
تا تو را نوازش کنم ، تا از قلبت خواهش کنم ، که هميشه با من بماند
بماند و بخواند آواز هميشه ماندن را
کاش ميشد زندگي هميشه با هم بودن بود
کاش ميشد در کنار هم ، با هم ،به سادگي ميگذشتيم از پلهاي انتظار…
من و تو با هم يکي شده ايم ، من و تو دو عاشقي شده ايم که به زندگي خواهيم گفت هميشه با هميم!

من ديگه خسته شدم

سميرا — Sun, 14 Aug 2011 16:17:00 GMT

دستهايم بي حس و نگاهم نگران
مي تواني تو بيا سر اين قصه بگير و بنويس
اين قلم ؛ اين کاغذ ؛ اينهمه مورد خوب
راستش مي داني طاقت کاغذ من طاق شده . . .
پيکر نازک تنها قلمم ؛ زير آوار غم و درد دگر خرد شده
مي تواني تو بيا سر اين قصه بگير و بنويس . . .
مي تواني تو از اين دنياي وحشي بنويس
من دگر خسته شدم . . .
راست گفتند مي شود زيبا ديد؛ مي شود آبي ماند
اما ... تو بگو...... گل پرپر شده زيباييست؟؟؟!!! رنگ مرگ ِ عشق آبيست؟
مي تواني تو بيا؛ اين قلم ؛ اين کاغذ
بنشين گوشه دنجي و از اين شب بنويس
بنويس از کمر بيد شکسته ؛ و يک پنجره ساکت و بسته
هر چه مي خواهي از اين صحنه به تصوير بکش . . .
صحنه ئ پيچش يک پيچک زشت
جراتش را داري که ببيني قلمت مي شکند؟
کاغذت مي سوزد؟
من دگر خسته شدم . مي تواني تو بيا
اين قلم؛ اين کاغذ ؛ اينهمه مورد خوب
من دگر خسته ام از اين تب و تاب .

عاشقي

سميرا — Sun, 14 Aug 2011 15:49:00 GMT

دل سوختن؟ رسم عاشقي اين نيست كه تك و تنها بسوزي و ديگر نماني، ... كاش مي دانستيم كه زودتر از ما، عشق ماست كه براي دوري ما مي سوزد و مي سازد... كاش مي فهميديم كه قدر بودن، قدر عاشقي، قدر عشق چيست و چقدر است، كاش بيراه نمي رفتيم و مي مانديم چون روز اول، عاشق، عاشق، ... بازي با كلمات قشنگ است، بازيگري حرفه اي مي خواهد، اما، قسم ، كه حقيقت عشق، وجود هرگونه بازي و بازيسازي را بي نياز از دروغ و نيرنگ مي سازد... نمي دانم! بلد نيستم! من نمي دانم دل سوختن براي چيست؟ مرا سوختني نباشد جز براي عشقم، براي او، براي بودن با او و دور ماندن از او، مي سوزم، آري، اما نه به درد اين بازيگر قهار و خوشرنگ زندگي، نه به سختي و دل تنگي نمادين اين دنياي پوشالي... آري مي سوزم، از درد دور بودن و عاشقي، از غم اشك و سردي، مي سوزم، اما نمي دانم چرا؟ ... خودي برايم ديگر نمانده است، نمي خواهم، خودي را كه ز عشقم دور مي سازد نمي خواهم، مي سوزانمش، آري، مي سوزانمش هر دل و هر نگاهي كه مرا دور سازد از عشقم، و مي بوسم، مي بويم، مي جويم دلي را، دستي را، سخني را، نگاهي را، هر نسيم و بادي را كه وجودم را به او و عشقم نزديك سازد، من بنده عشقم، بنده عاشقي...